Miriyawalé’s acties op Ebola in Mali

Miriyawale en Ebola:
‘Het zou dom zijn te wachten met actie tot het eerste Ebola slachtoffer ook in Sikasso een feit is’

Sinds de verwoestende Ebola uitbraak in Sierra Leone, Liberia en Guinea heerste er in Mali al angst niet vrij te blijven van het dodelijke virus. In oktober werd deze angst werkelijkheid met het bericht dat een doodzieke peuter door het land en de hoofdstad heeft gereisd en in Kayes is overleden. Enige tijd later bleek ook een hoog aangeschreven privé kliniek in Bamako al een Ebola geval gehad te hebben, zonder hier melding van gemaakt te hebben. De eerste Malinese Ebola slachtoffers waren een feit. Ik spreek Jop op Skype om te vragen hoe NGO Miriyawale hierop heeft gereageerd.

‘Toen het nieuws ons bereikte, waren we eerlijk gezegd best in paniek. We besloten het centrum een aantal dagen te sluiten om te vergaderen en informatie te verzamelen.’ vertelt Jop, hij is samen met Janette verantwoordelijk voor de dagelijks leiding van het cultureel centrum Miriyawale.
Jop: De uitzending van de NOS over ‘feiten en fabels’ heeft ons enorm geholpen objectieve kennis te verzamelen. Natuurlijk hadden we voorheen ook het nieuws gevolgd, maar als je dat oppervlakkig doet, overheerst vooral de angst. Je ziet verpleegkundig personeel in die witte pakken en krijgt zodoende het idee dat het enge dodelijke Ebola virus overal in de lucht zit. De werkelijkheid: griep is besmettelijker dan Ebola! Alleen lichaamsvocht van zieke of net overleden mensen kan het virus overdragen.’
Zodoende werd na de ‘dagen van bezinning’ besloten het centrum weer te openen. ‘Er zijn ontzettend veel mensen die op ons rekenen dus we wilden onze vaste activiteiten direct weer oppakken: de vrouwenschool, de peuterspeelzaal, theater en de muziek activiteiten met jongeren.’
Inmiddels zijn de ‘koorts pistolen’ aangekomen en worden alle bezoekers bij binnenkomst gecontroleerd. Zo is Miriyawale helemaal zeker geen besmettelijke personen binnen te halen.
‘Natuurlijk is het een vervelende procedure iedere dag, we zijn een open centrum, maar nu wordt iedereen bij de deur gecontroleerd. Ik heb de kinderen maar voorgelogen dat ik een foto van ze maak. Nu roepen ze iedere ochtend enthousiast: ‘Jop, foto, foto!!’ ’

Voor stagiaire Linda werd een besluit gemaakt vanuit Nederland: haar verzekering en universiteit verzochten haar dringend onmiddellijk naar Nederland te komen. Met lood in haar schoenen vertrok ze: ‘Ik had het zo naar mijn zin, het project was juist goed begonnen en toen moest ik weg.’

Tegelijk met Linda, moest ook directrice Janette naar Nederland vertrekken vanwege familieomstandigheden. Jop: ‘Dat vond ik wel even spannend, om er hier in Mali alleen voor te staan en dan ook nog met een dreigende Ebola uitbraak. We hadden besloten de activiteiten door te laten gaan, maar ik merkte dat er vanwege het virus behoefte was aan meer. Jongeren hingen aan mijn lippen als ik hen de feiten over Ebola vertelde.’
Daarom ging Jop op zoek naar degelijk Ebola voorlichtingsmateriaal, maar vond niets in het Bambara, de lokale taal. ‘Daarop heb ik samen met vrijwilligers de flyer van international SOS vertaald. Daar was die organisatie heel blij mee, ze gebruiken de flyer nu in heel Mali. Maar voor Miriyawalé is het ook heel belangrijk juiste informatie mee te kunnen geven aan bezoekers.’

Maar Jop wilde meer doen: ‘Linda werkte met de theatergroep, en de deelneemsters waren erg teleurgesteld dat zij moest vertrekken. Daarop besloot ik de groep te begeleiden een voorstelling te maken over Ebola. We hebben al meer ervaring met voorlichting middels theater, maar dit was weer een nieuwe uitdaging. De voorstelling gaat over een familie die met Ebola te maken krijgt en alle reacties die men kan hebben komen tot uiting in de verschillende rollen: angst, wijsheid, kennis, apathie en ontkenning.’
De voorstelling is ondertussen gefilmd en zal op scholen vertoond worden. ‘Op die manier bereiken we relatief gemakkelijk een grote groep. Helaas kunnen we deze voorlichtingsactie pas breed inzetten na de kerstvakantie. Een dreigende Ebola uitbraak en bijbehorende ‘immediate response’ preventie campagne laat zich nou eenmaal lastig plannen.’
Team Miriyawalé wacht echter niet tot na de vakantie met actie. ‘Deze week begint een groep vrijwilligers met voorlichting van deur tot deur’. De vrijwilligers zijn in korte tijd door Jop klaargestoomd om de juiste informatie te verspreiden en vragen te beantwoorden. Jop legt uit: ‘Hier zijn onder anderen verpleegkundigen in opleiding bij betrokken. Zo is het voor hen een leerzame ervaring en kunnen wij een grote groep mensen effectief bereiken’.

Ik weet uit ervaring hoe zwaar en grillig het werk met jongeren in Mali kan zijn. Daarom luister ik vol bewondering naar Jop zijn verhaal en vraag me af: ‘Ben je niet moe?’

‘Och, misschien een beetje. Maar het zou dom zijn te wachten met actie tot het eerste Ebola slachtoffer ook in Sikasso een feit is. Dit is het moment om aan preventie te doen en hopelijk een grootschalige uitbraak hier te voorkomen.’

 

Wil je op een mooie manier het werk van Miriyawalé ondersteunen?

Verstuur dan dit jaar onze ‘Kerstkaarten met een verhaal’   (snail mail kaart) en/of word vriend/donateur.

 

Abby Buwalda

 

PS

Wil je ook de feiten van de fabels over Ebola weten te onderscheiden? De NOS aflevering staat nog online

http://www.npo.nl/ebola-feiten-en-fabels/24-10-2014/14act1024Ebola

 

 

0 antwoorden

Laat een reactie achter

Wilt u zich mengen in de discussie?
Voel u niet bezwaard om bij te dragen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *