10 Vragen aan Janette Camara de Haas

tienvragenaanjanettecamaradehaas_1denhelder

DEN HELDER – In het Zondagochtendblad Den Helder verschijnt wekelijks de rubriek: ‘Tien vragen aan…’ Deze week (12-05-2015) geeft Janette Camara de Haas de antwoorden.

Janette Camara de Haas (1959) heeft negen jaar als jongerenwerker in Julianadorp gewerkt, in Vliet 60 en in de Wip-in.

‘Sinds 2008 ben ik directeur van Miriyawalé. Dit is een sociaal culturele organisatie in Mali die zich inzet ter ondersteuning van de ontwikkeling van kinderen, jongeren en vrouwen op het gebied van hulpverlening, cultuur, educatie en sport. We werken dagelijks in ons wijkcentrum en voeren af en toe ambulante projecten uit.’ (Foto: Albert Vermeulen)

Waar kunnen ze u ‘s nachts voor wakker maken?

Als het niet goed met je gaat en je hebt onmiddellijk mijn hulp nodig. En heel goed nieuws is nooit te vroeg om te horen.

Waar zou u uw laatste tien euro aan uitgeven?

Die laatste tien euro heb ik al uitgegeven. Sinds ik in Mali woon, werk ik zonder salaris en leef ik van donaties en giften. Dat doe ik nu al weer zeven jaar, dus het nieuwe is er wel af en ik heb er geen spijt van.

Hoe komt u echt tot rust?

In de natuur zijn, wandelen, zwemmen en tuinieren. Heerlijk. Ik ben extreem energiek maar kan ook heerlijk lui zijn, lezen en knutselen. Nadat ik hier in Mali ben begonnen met wandelen buiten de stad, heb ik mijn evenwicht gevonden en kan ik omgaan met de ellende waar ik dagelijks mee geconfronteerd word.

Wat zou verboden moeten worden?

Verspilling. Het teloor laten gaan van iets waardevols door nalatigheid. Ik zou het niet verkeerd vinden om algemeen te bevorderen dat mensen de uitdaging vinden om zuinig te zijn en royaal te delen. Daar wordt iedereen gelukkig van en dat willen we toch het liefste? Gelukkig zijn!.

Welke cd zou u iedereen willen aanraden?

De cd Diamond fingers van Sekou Bembeya Diabaté.

Wie zou u wel eens willen ontmoeten?

Ik zou het niet weten.

Wat is uw grootste overwinning?

In 2011 is Abou, mijn man en collega, plotseling overleden. Ik was in Nederland bij mijn moeder. Gelukkig had ik de tegenwoordigheid van geest om te bedenken dat ik op dat moment niet zelf ook nog iets groots moest veranderen in mijn leven maar dat het juist beter was om door te gaan met waar Abou en ik samen mee bezig waren en te rouwen. Nu, bijna vier jaar later is de mist behoorlijk opgetrokken en bestaat Miriyawalé nog. Abou is dan wel weg, maar zijn erfenis is springlevend.

Wat wilt u nog doen voor uw dood?

Als ik vandaag nog zou sterven, zou ik er vrede mee hebben. Heb ik nog een lang leven voor me, dan blijf ik me inzetten voor de jeugd in Mali. Verder wil ik mijn oude moeder tot steun te zijn en van mijn kinderen en kleinkinderen genieten. Ik zou ook heel graag nog een keer naar Jamaica reizen.

Wat is de beste (en slechtste) beslissing die de Helderse politiek het afgelopen jaar genomen heeft?

Eerlijk gezegd ben ik gestopt de soap van de Helderse politiek intensief te volgen. De ontwikkelingen hier in Mali nemen me teveel in beslag. Staatsgreep, burgeroorlog, Ebola. Gelukkig woon ik in het zuiden waar het relatief veilig is.

Wat wenst u uw medemens?

Steeds terugkerende momenten van nieuw, zorgeloos geluk.

janette met kinderen kl

0 antwoorden

Laat een reactie achter

Wilt u zich mengen in de discussie?
Voel u niet bezwaard om bij te dragen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *