Malimuziek

Er is altijd wel weer wat te zeggen over het weer. Weerpraatjes zijn bepaald niet oppervlakkig meer. Wetenschappers buitelen over elkaar heen met hun bevindingen. Wel of niet je ongerust maken? In Sikasso hebben we in ieder geval de laatste jaren afwijkend weer. Regen op rare momenten en overstromingen, extreme kou en wind. Telkens weer vraag ik aan oude mensen: “Was het vroeger ook zo? Is dit normaal weer?’’   “Nee” zeggen ze dan. Maar ik weet dat men hier ook de grote droogte heeft gehad in de jaren ‘70, toen was het ook jarenlang ander weer dan normaal. De regens zijn wel terug gekomen maar verwoestijning is nog steeds een om aandacht vragende uitdaging.

http://www.wacholland.org/nl/news/verwoestijning-mali

Van het weerpraatje kunnen we gelijk overstappen naar de waterproblemen. God(in) zei dank je in Sikasso het water uit de kraan drinken, als er water uit de kraan komt tenminste. Dat is niet altijd zo. Wij zijn gezegend hier met schoon drinkbaar kraanwater, dat is in de dorpen niet zo. Daar haalt men water uit putten, beken en rivieren. Water wat bij lange na niet altijd gezond is.

http://www.oxfamnovib.nl/schoon-drinkwater-in-Mali.html

Dat ik me niet altijd kan douchen vind ik dan ook niet zo’n probleem. Ik vul elke avond tegen twaalven 2 grote emmers met kraanwater en weet dan dat ik in ieder geval genoeg heb de volgende dag voor Abou en mezelf. 

In Japan was ook afwijkend weer. De hevigste aardbeving uit de geschiedenis. Met een tsunami als gevolg en een meltdown in een kerncentrale. Mensen hebben zoveel energie nodig, denken ze, dat er enorme risico’s genomen worden. Oorlogen en kernrampen om maar gadgets te kunnen gebruiken. Het Franse leger en de NAVO werpen bommen in Libië. In Mali worden Franse vrijwilligers geëvacueerd ivm terreurdreiging. Pro- Ghadaffi aanhangers houden een protestmars in Bamako. De Libische rebellen beginnen al olie te verkopen. Ondertussen hebben wij, de inwoners van Sikasso vaker wel dan geen stroom en daar baal ik van als een stekker. Het is levensgevaarlijk om in het stikdonker met m’n mobyletje te rijden terwijl er brommers en auto’s met grootlicht op me afkomen en rondom me fietsers, auto’s vrachtwagens zelfs zonder licht rijden. Bovendien lopen er haast onzichtbare mensen aan weerszijden van de straat of steken over.

Nog 4 weken en ik ga weer naar Nederland.  Hopelijk is het dan mooi weer, schijnt de zon en kan ik zwemmen in de Noordzee en bruin worden op het Helderse strand.